1.jpg
Strona główna arrow Słownik

Słownik

Bejca- wyrób przeznaczony do dekoracyjnego malowania elementów drewnianych i drewnopochodnych. Służy do malowania wszystkich rodzajów drewna - iglastego czy liściastego. Bejca wnika głęboko w drewno, trwale zabarwia jego powierzchnię, podkreślając i wzmacniając naturalny rysunek drewna. Bejca może służyć też do wyrównywania barwy podłoża, maskowania połączeń elementów różniących się odcieniami. Powierzchnie drewniane przed malowaniem bejcą należy przeszlifować oraz oczyścić z kurzu i żywicy.

Emalia- pigmentowany, ciekły wyrób lakierowy o wysokich właściwościach dekoracyjnych. Zawiera różnego rodzaju żywice i dobre jakościowo pigmenty. Emalia zasłania naturalny rysunek drewna, służy do wykonywania jednolitych, kolorowych pokryć. Pokrycia wykonane emaliami mają bardzo dobre właściwości ochronne.


Impregnacja-
nasycanie materiałów, głównie porowatych (na przykład drewna), różnymi substancjami chemicznymi. Impregnacja ma na celu zabezpieczyć materiał przed szkodliwym działaniem czynników atmosferycznych lub biologicznych (opadami, wilgocią, owadami, grzybami). Impregnaty do drewna wnikają głęboko w drewno - bardzo dobrze wsiąkają w malowaną powierzchnię. Impregnaty do drewna na ogół umożliwiają zachowanie rysunku i struktury drewna. Służą też dość często do zmiany koloru drewna (impregnaty bezbarwne gorzej chronią przed UV).


Lakier-
jest wyrobem lakierowym, który nałożony na podłoże tworzy przezroczystą powłokę o właściwościach ochronnych, dekoracyjnych lub innych. Na lakier składa się roztwór żywicy z dodatkiem środków pomocniczych, nieraz pigmentów transparentnych lub barwników.


Lakierobejca-
jak wynika z nazwy, lakierobejca łączy w sobie funkcje bejcy i lakieru. Lakierobejca służy do ochronnego i dekoracyjnego malowania drewna i wyrobów drewnopochodnych na zewnątrz pomieszczeń. Lakierobejce podkreślają i zachowują rysunek drewna, chronią drewno przed grzybami oraz czynnikami atmosferycznymi.


Odbarwianie-
zmiana koloru powierzchni drewna, utrata barwy. Proces dotyczy całości lub pojedynczych włókien. Przyczyny odbarwiania mogą być różne - od intensywnego promieniowania UV, poprzez wilgoć czy działanie grzybów i innych mikroorganizmów aż po zastosowanie lub przypadkowe użycie na powierzchni drewna niewłaściwych środków chemicznych różnego rodzaju.


Powłoka lakiernicza-
dekoracyjna lub ochronno-dekoracyjna warstwa na powierzchni materiału (drewno, ceramika budowlana, tynk, beton, płyty gipsowo-kartonowe i inne) mająca nadać materiałom bądź powierzchniom z nich wykonanym określone właściwości estetyczne - barwę, fakturę, poblask - oraz ochronne (zabezpieczenie powierzchni przed określonymi wpływami zewnętrznymi - wodą, wilgocią, promieniowaniem słonecznym, czynnikami biologicznymi). Powłoki lakiernicza powinny dawać spójne, jednolite, odporne mechanicznie warstwy o parametrach możliwie stałych w czasie.


Preparat grzybobójczy-
środek chemiczny na bazie rozpuszczalnika organicznego lub wody zawierający substancje zakłócające lub powstrzymujące metabolizm grzybów. Preparaty grzybobójcze powinny charakteryzować się znaczną zdolnością penetracji, czyli wnikania w zabezpieczany materiał (drewno). Obecność grzybów wiąże się na ogół z wilgocią, dlatego więc podstawowym warunkiem skutecznej walki z grzybami jest usunięcie lub przynajmniej znaczne ograniczenie źródeł wilgoci (nieszczelnych rur, wychłodzonych ścian, uszkodzonych rynien, uszkodzonego pokrycia dachowego). Preparaty grzybobójcze można nanosić dopiero na osuszone i oczyszczone powierzchnie.


Rozcieńczalnik-
lotna ciecz lub mieszanina lotnych cieczy, która nie rozpuszcza substancji błonotwórczej, ale dodana do jej roztworu nie powoduje niekorzystnych efektów w postaci wytrąceń, zmętnień itp. Nazwą tą określana jest również mieszanina rozcieńczalników i rozpuszczalników dodawana do wyrobów w celu obniżenia lepkości do wymagań metody aplikacji.


Rozpuszczalnik-
lotna ciecz lub mieszanina cieczy lotnych (w warunkach schnięcia powłoki), w których substancja błonotwórcza (żywica) jest całkowicie rozpuszczalna.


Rozsychanie się drewna-
proces spadku wilgotności drewna pod wpływem czynników zewnętrznych, w przypadku niektórych gatunków drewna spadek wilgotności prowadzi do znacznego spadku objętości drewna, a co za tym idzie zmiany wymiarów liniowych elementów drewnianych. Rozsychanie się drewna może zmieniać geometrię elementów z niego wykonanych (tzw. wypaczanie) - odchylenia od linii prostych, wykręcanie, wybrzuszenia, wklęśnięcia. Może też doprowadzić do samoistnego pękania drewna pod wpływem naprężeń wewnętrznych spowodowanych spadkiem objętości związanym z utratą wilgotności.


Sezonowanie drewna-
naturalne suszenie drewna (lub wyrównywanie jego wilgotności z wilgotnością otoczenia) w przewiewnym, zadaszonym miejscu. Sezonowane drewno powinno być ułożone w sposób umożliwiający swobodną cyrkulację powietrza pomiędzy pojedynczymi elementami (deskami, belkami). Sezonowaniem nazywa się również dostosowywanie wilgotności drewna do wilgotności pomieszczenia, w którym drewno będzie się znajdować (na przykład parkietu) - wówczas sezonowanie polega na ułożeniu w docelowym pomieszczeniu pryzm materiału drewnianego (listew, klepek, desek) umożliwiających swobodny przepływ powietrza. Sezonowanie w tym przypadku powinno trwać od kilku dni do 3-4 tygodni.


Sinizna drewna-
wada drewna widoczna jako przebarwienia o barwie od szarej do czarnej, spowodowana rozwojem niektórych gatunków grzybów. Rozwojowi sinizny zapobiega ochrona drewna przed wilgocią lub impregnacja preparatami do zastosowań zewnętrznych.


Szpachlowanie-
to zabieg mający poprawić właściwości estetyczne oraz techniczne powierzchni - w tym przypadku drewnianych. Głównym celem szpachlowania jest wypełnienie drobnych ubytków w powierzchni drewna, pęknięć, wygładzenie nierówności czy wypełnienie szczelin pomiędzy elementami drewnianymi. Do szpachlowania używa się szpachli - specjalnych wyrobów, o różnym składzie i właściwościach. Szpachle charakteryzują się dobrym przyleganiem do drewna, znaczną wytrzymałością mechaniczną, bardzo małym skurczem podczas schnięcia. Mogą występować jako samodzielny wyrób - wówczas należy dobrać odpowiednią barwę szpachlę do drewna, lub jako szpachla bezbarwna przeznaczona do łączenia z pyłem drzewnym (powstałym na przykład przy szlifowaniu naprawianych powierzchni drewnianych). Szpachle po całkowitym wyschnięciu powinny nadawać się do szlifowania, lakierowania, malowania, olejowania czy woskowania.

 

 
Copyright BOXI 2008. Wszelkie prawa zastrzeżone. Created by PROGRESMA ®